Ireneusz Zjeżdżałka

Zawsze moją uwagę przyciągały miejsca zawierające w sobie skumulowany czas

Ulubione miejsca, które Zjeżdżałka odwiedza i fotografuje to opuszczone przez człowieka fabryki, mieszkania, piwnice. W opustoszałych, często zruinowanych pomieszczeniach artysta poszukuje porzuconych przedmiotów. Niosą one informacje o ludziach użytkujących je oraz świadczą o tożsamości miejsc, w których zostały znalezione. Szczególną estymą artysta traktuje “kąciki westchnień”, czyli wszelkie ozdoby ścienne. Naciskając migawkę po raz ostatni ożywia zaklęte w nich emocje. Fotograf olbrzymią rolę przywiązuje do perfekcyjnej kompozycji choć zaznacza, iż nigdy nie inscenizuje planu.

Oprócz zapomnianych świadectw życia Zjeżdżałka jest autorem fotodokumentu o swoim mieście (Września) oraz portrecistą wrzesińskich dzieci. Swoiste są te portrety. Dzieci zdają się być już dorosłe, pozbawione wszelkiej infantylności. Spontaniczność ustępuje na rzecz powagi. Cechą wspólną wszystkich zdjęć jest dobywająca się z nich nostalgia. Nawet jeśli nie znamy konkretnego umiejscowienia scenerii, to mamy wrażenie, że dane miejsce jest znajome. Ireneusz Zjeżdżałka jest także resaktorem naczelnym kwartalnika “Fotografia”

Linki:
Portrety dzieci z cyklu “Bez Atelier”
Września, czyli “Mały portret mojego miasta”
Kwartalnik Fotografia