Still Life with Cantaloupe and Scissors, 1998
Agnes, 1997
Pead Mound, 2000
Male Nude (Knot), 1996
Italian Woods, 2002
Shells I
Watermelon and Blackberries
Portfolio Halliday’a wypełniają zakomponowane z ogromnym pietyzmem portrety, pejzaże i martwe natury. Wszystko fotografuje wyłącznie przy naturalnym świetle, a w ciemni uważany jest za perfekcjonistę. Choć wzbrania sie przed jakąkolwiek manipulacją negatywem, subtelnie upiększa każdy obraz dopóki nie wywoła on uczucia, które nakazywało mu uwiecznić dany temat. Ów uczucia zdominowane są zapewne przez spokój i ciepło, skoro wszystkie zdjęcia zrobiono w tonacji sepii. Oglądając fotografie mamy wrażenie, że dane przedmioty lub postacie nie tracą nic ze swojego uroku, choć sepia kojarzy się z czymś starym, zakurzonym, co swoje lata świetności ma już za sobą. Innymi słowy magia formy, światła i wachlarz wzruszających emocji.
Uwielbiam skomponowane z pietyzmem martwe natury…
I uwielbiam sepię! ;P
Tylko nie zniknij. Okropnie mnie smucą takie “znikające blogi”. Dziś zniknął “Jazzowy kąt”, który lubiłam. Proszę…